Indiana Jones in het Romeinse Rijk

Violet Annaert – Geschiedenis is (natuurlijk) het mooiste vak dat er bestaat. Maar hoe interessant het ook is om van alles te weten te komen over Alexander en Macedonië – door het lezen van kilometers aan boeken en het doorspitten van stoffige archieven – het blijft toch een beetje een ver-van-je-bed-show. Ik wilde de geschiedenis wel eens op een directere manier najagen en wel door zelf op zoek te gaan naar inscripties in Rome. Een zoektocht vol inspirerende lessen en prachtige ontdekkingen in La dolce Vita was het gevolg.

Deze machtige onderneming mocht ik ervaren doordat ik was toegelaten tot de cursus ‘Latijnse epigrafie op locatie’ die werd gegeven vanuit het Koninklijk Nederlands Instituut Rome’, het KNIR. Met een tweetal voorbereidende hoorcolleges aan de Vrije Universiteit Amsterdam werden we klaargestoomd voor dit voor velen van ons nog onbekende vakgebied. De groep inscriptiejagers bleek zeer gemêleerd, van masterstudenten en promovendi (en een verdwaalde post doc), met vakgebieden als oude geschiedenis, rechtsgeleerdheid, archeologie, klassieke talen en linguïstiek. Een leuke groep die ook nog eens uit alle windstreken van ons land kwam. Daarnaast konden de docenten – twee zeer vakkundig heren – iets ogenschijnlijk droogs als epigrafie springlevend maken.

Met veel spanning reisden we samen af naar Rome om daar liefdevol ontvangen te worden met een groot diner. De ‘morning after’ begon het echte werk: we gingen op inscripiejacht! We kregen allemaal een opdracht die we aan het eind van de week moesten presenteren en waar we bij thuiskomst een paper over zouden moeten schrijven. Iedereen kreeg een foto met daarop een steen met een tekst. Daarbij spraken de docenten de boodschap: ‘Veel succes ermee!’ Met die foto als enige referentiepunt moest eenieder op zoek naar de locatie, transscriptie en vertaling van die inscriptie. Ik voelde me met mijn nieuw verworven vrienden net Indiana Jones in het Romeinse Rijk. Onder het genot van de muziek van die filmreeks hebben we – weliswaar zonder hoed en zweep – de eerste stappen gezet op zoek naar onze stenen. Het begin van een lange, maar interessante zoektocht.

Onze inscriptiejacht ging elke dag gepaard met een aantal colleges of excursies. Aan het KNIR leerden we bijvoorbeeld over de Romeinse nomenclatuur, de cursus honorum en grafrituelen. We bezochten veel musea als het Museo Nazionale Romano en mochten een kijkje nemen in de catacomben van de Sint Pieter! Ook een zonnige picknick in Ostia – op de resten van de tempel van Demeter – stond op het program. De drank vloeide rijkelijk op de schattige terrasjes in Trastevere en de vreugde was groot toen mijn inscriptie op een straathoek bleek te zitten van het café waar we ons de vorige avond geheel hadden overgegeven aan de goede vino. Ik werd verliefd op de prachtige stad en het heerlijke leven daar. Na een heerlijke week gaven we allemaal een presentatie van onze ontdekkingen over de inscriptie die we toebedeeld hadden gekregen. Iedereen vertelde vanuit zijn eigen expertise en dit leverde verbluffende resultaten en inzichten op. De week sloten we af met een heerlijk diner dat nog door ging tot in de vroege morgen. Moe maar voldaan vertrokken we weer naar Nederland om hopelijk snel weer terug te keren naar de mooiste stad op aarde. Roma, ti amo!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s