Recensie Begraafplaats van Praag

Micha van der Wal – Umberto Eco kan zonder overdrijven gezien worden als de grootmeester van de moderne historische roman, een Walter Scott van onze tijd. Net als laatstgenoemde heeft ook Eco veel geschreven over de middeleeuwen, zij het met een totaal andere insteek. De nieuwste roman van de Italiaanse semioticus gaat echter over de eeuw waarin Sir Walter leefde, de fameuze negentiende eeuw, volgens de achterflap: ‘misschien wel de meest megalomane eeuw aller tijden’, een formulering die overigens regelrecht uit het wereldtijdschrift van Elschots Boorman kan komen.

De hoofdpersoon is ene Simone Simonini, een leugenaar en bedrieger, vervalser en charlatan, kortom een man van weinig principes. In het boek stelt hij zijn memoires op schrift en worden de passages die hij vergeten is aangevuld door de mysterieuze abt Dalla Picolla. Deze memoires beslaan het grootste deel van de negentiende eeuw, ongeveer de tweede helft. Ondertussen speelt de vraag wie deze abt is die ook in het boek van Simone schrijft. Is hij iemand anders, is hij Simone zelf? De twee identiteiten worden zo sterk uitgespeeld dat de lezer zich afvraagt of Simonini en abt Della Pico samen de fight club hebben bezocht.

Lees verder “Recensie Begraafplaats van Praag”

Advertenties

Waarom ‘wij’ belangrijk zijn; ook voor de democratie!

Bespreking Martha Nussbaum – Not for Profit

Micha van der Wal – Het is crisis. En niet alleen op economisch vlak; het is erger; de democratie is in gevaar! De Humanities (wat ongeveer, maar net niet als ‘de Geesteswetenschappen’ vertaald kan worden) worden schromelijk verwaarloosd.

De ondertitel van Martha Nussbaum’s Not for Profit maakt direct duidelijk waar zij de kiem voor de crisis ziet: Why Democracy Needs the Humanities. Zonder Humanities dus geen (goede) democratie. Het punt dat Nussbaum maakt is vergelijkbaar met John Tosh’ in 2008 verschenen Why History Matters, waarin Tosh duidelijk maakt dat historici een instrumentele functie voor de democratie (zouden moeten) vervullen. In haar korte boek zet Nussbaum op lucide wijze uiteen waarom deze tak van wetenschap zo belangrijk is om van klapvee kritische burgers te maken. Nussbaum’s pleidooi heeft niet alleen betrekking op de Humanoties die aan de universiteit onderwezen worden, maar op het gehele onderwijs, van basisschool tot universiteit.

De trend die Nussbaum ziet, en aan de hand van citaten ook aannemelijk maakt, is dat studies die slechts ‘rote learning’ bieden, oftewel het slaafs aanleren van feiten en methodes zonder kritische reflectie, de voorkeur krijgen boven de geesteswetenschappelijke studies. Dit omdat er bij eerstgenoemde studies, waarschijnlijk de bedrijfswetenschappelijke studies, een zeer direct uitvloeisel in termen van geldelijk gewin kan zijn, waar de Humanities dat zouden ontberen. Zo citeert ze president Obama om te laten zien hoe zelfs hij voorbijgaat aan het belang van de Humanities voor de samenleving: ‘Never in this entire lengthy speech does he [Obama] mention the democratic goals I have emphasized. And when he mentions critical thinking – once – it is in the context of what businesses need for profitability. (…) Even more problematic, President Obama repeatedly praises nations of the Far East, for example Singapore, which in his view, have advanced beyond us in technology and science education. And he praises such nations in an ominous manner: “They are spending less time teaching things that don’t matter, and more time teaching things that do.” In other words “things that matter” is taken to be equivalent to “things that prepare for a career.”’

 

Lees verder “Waarom ‘wij’ belangrijk zijn; ook voor de democratie!”