Tagarchief: Bronnen

Instant historische sensatie voor de beginnende onderzoeker

Tijdschrift als bron: functioneel én fun

Thomas Smits – Het doen van origineel onderzoek op basis van primaire bronnen is het uiteindelijke doel van de geschiedwetenschap. Het is echter niet alleen het doel, maar ook een deugd van onze wetenschap. Iedereen die wel eens dagen aaneen in het archief heeft gezeten kent de voor- en de nadelen. Het euforische gevoel van iets te vinden na uren zoeken, de geur van oud papier en de prettige staat van verwarring waarin je verkeert wanneer je uiteindelijk weer buiten staat in je eigen eeuw. Kortom: dat gevoel dat Johan Huizinga zou omschrijven als de ‘historische sensatie’. De andere kant van de medaille bestaat uit de frustratie die het doen van primair bronnenonderzoek met zich mee brengt: de koude studiezalen, het chagrijnige archiefpersoneel en de frustratie wanneer het zoeken tevergeefs blijkt.

Het probleem van het bronnenonderzoek ligt voor de meeste geschiedenisstudenten niet in het feit dat de bronnen niet voor handen zijn, maar in het feit dat je niet weet of de primaire bron die je onderzoekt wel genoeg oplevert. Vooral voor bachelorstudenten die gemiddeld tussen vijftig en honderd uur aan een werkstuk van vijfduizend woorden kunnen besteden, is het doen van primair onderzoek dan ook niet een erg ‘economische keuze’. Primair onderzoek blijft, zelfs wanneer de bronnen veelvuldig aanwezig zijn, immers arbeids- en tijdsintensief. Vooraf inschatten of het zich loont je op een bepaalde bron te storten is zeker in de eerste fase van de opleiding lastig. Niet zelden wijdt een student vol goede moed uren aan archiefwerk om tot de conclusie te komen dat er weinig degelijke conclusies uit de gevonden bronnen te trekken vallen. Archiefwerk is in de bachelorfase van de opleiding geschiedenis bovendien nog steeds een ondergeschoven kindje. Daar sommige docenten zelf ook niet al te veel op hebben met het stoffige bestaan van de archiefrat, wordt niet iedere student evenveel gestimuleerd het primaire bronnenonderzoek aan te vangen. Hoewel de stand van zaken verbeterd is na invoering van het vak ‘Leeronderzoek’ in 2008, komt het nog steeds voor dat een afgestudeerd bachelor niet of nauwelijks bekend is met archiefwerk. Dat is jammer, want zoals gezegd kan een geslaagde archiefervaring zonder twijfel de endorfine-productie danig verhogen. Een soort van ‘runners high’ voor historici vindt niet zelden plaats in het archief.

Lees verder

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, Reportage