Maandelijks archief: maart 2012

Santorum nieuwe Republikeinse President…

 …of one banana short of a fruit salad?

Larissa Lambooij – Rick Santorum is één van de mogelijke Republikeinse presidentskandidaten bij de Amerikaanse presidentsverkiezing en you either love or hate him. Menigeen heeft hij al in zijn campagne beledigd en velen staan nog op de rol. Wie is deze man en waar komen zijn radicale ideeën eigenlijk vandaan? Een zoektocht naar de invloed van Rick Santorum.

De Amerikaanse primaries staan bol van controverses. Eigenlijk is dit in de Amerikaanse geschiedenis nooit anders geweest. Mannen met macht hebben vaak lijken in de kast. Dat die lijken er zijn weet iedereen, maar hoeveel, dat is vaak de vraag die iedereen bezighoudt. We weten allemaal dat politiek een vuil spelletje is en de beste acteurs zijn te vinden op het politieke toneel. Menig politicus zou een Oscar voor zijn acteerprestaties kunnen verdienen. Degene die in ieder geval een prijs verdient voor het uiten van de meest vreemde en rare overtuigingen is Rick Santorum. Mensen blijven ondanks die schijnvertoning, vertrouwen houden in dit soort mensen, ondanks dat men weet dat veel van hen corrupt zijn en achterkamertjespolitiek niet schuwen. Waarom geloven we dan nog steeds dat één man het verschil kan maken? Het verkopen van vertrouwen aan de kiezer is datgene wat het verschil maakt. Dit kan een kandidaat maken of breken. Zit er wel waarheid in de politiek, of is alles gespeeld en zal de Oscar inderdaad gaan naar de beste acteur, in dit geval Rick Santorum? Lees verder

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, Nieuws, Profiel

De rendez-vous van DSK

Robbin Besselink – ‘J’ai manqué mon rendez-vous avec les Français’ , zei Dominique Strauss-Kahn in het interview dat hij eind 2011 gaf, ‘Ik heb mijn afspraak met het Franse volk verzuimd.’ 

Het jaar begon zo goed voor hem. Sinds 2007 was ‘DSK’ directeur van het Internationaal Monetair Fonds en tevens de grootste kanshebber voor het socialistische kandidaatschap voor de presidentsverkiezingen van 2012. In de peilingen haalde hij Nicolas Sarkozy zelfs in. Alles ging hem voor de wind, totdat hij op 14 mei 2011 in een vliegtuig op JFK Airport gearresteerd werd op verdenking van aanranding van een hotelmedewerkster. De rest van het verhaal is algemeen bekend. Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, Nieuws

11/22/1963

Stephen King doet eindelijk research

Juliëtte van den Hil – Hoe had de wereld eruitgezien als John F. Kennedy niet was neergeschoten op die noodlottige 22 november 1963?  Het is een mooie vraag om een alternatieve toekomst aan op te hangen, en een mooie vraag om een boek aan te wijden. Stephen King, bekend geworden door horrorklassiekers als Carrie en The Shining, doet het allebei in 11/22/1963; naar eigen zeggen het eerste boek waar hij ooit werkelijk research voor heeft gedaan. Het levert een fascinerend staaltje (alternatieve) geschiedschrijving op.

In het heden maken we kennis met Jake Epping, een recent gescheiden geschiedenisdocent wier leven volledig op z’n kop wordt gezet als hij een wel heel bijzondere opdracht krijgt van een oude vriend. In de diner van deze Al Templeton bevindt zich een portaal dat, zo blijkt, de gebruiker naar precies dezelfde plek in 1958 transporteert – en weer terug. Hoe lang de reiziger ook in het verleden verblijft, in het heden verstrijken slechts twee minuten en met elk volgend bezoek wordt al het voorgaande weer gereset. Al, die de huidige problemen in de wereld wijt aan het overlijden van JFK in 1963, heeft het plan opgevat om terug te gaan naar het verleden om de moord te verijdelen. Kanker maakt het hem echter onmogelijk om deze queeste zelf te ondernemen en hij vraagt Jake in zijn plaats te gaan. Na een ‘testrit’, die bevestigt wat Al hem heeft verteld, besluit Jake de opdracht aan te nemen en reist hij af naar 1958 om in de vijf jaren daarop de moord op Kennedy te verhinderen. Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Recensie

Indiana Jones in het Romeinse Rijk

Violet Annaert – Geschiedenis is (natuurlijk) het mooiste vak dat er bestaat. Maar hoe interessant het ook is om van alles te weten te komen over Alexander en Macedonië – door het lezen van kilometers aan boeken en het doorspitten van stoffige archieven – het blijft toch een beetje een ver-van-je-bed-show. Ik wilde de geschiedenis wel eens op een directere manier najagen en wel door zelf op zoek te gaan naar inscripties in Rome. Een zoektocht vol inspirerende lessen en prachtige ontdekkingen in La dolce Vita was het gevolg.

Deze machtige onderneming mocht ik ervaren doordat ik was toegelaten tot de cursus ‘Latijnse epigrafie op locatie’ die werd gegeven vanuit het Koninklijk Nederlands Instituut Rome’, het KNIR. Met een tweetal voorbereidende hoorcolleges aan de Vrije Universiteit Amsterdam werden we klaargestoomd voor dit voor velen van ons nog onbekende vakgebied. De groep inscriptiejagers bleek zeer gemêleerd, van masterstudenten en promovendi (en een verdwaalde post doc), met vakgebieden als oude geschiedenis, rechtsgeleerdheid, archeologie, klassieke talen en linguïstiek. Een leuke groep die ook nog eens uit alle windstreken van ons land kwam. Daarnaast konden de docenten – twee zeer vakkundig heren – iets ogenschijnlijk droogs als epigrafie springlevend maken. Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, Reportage

Erudiet & gezellig op het JWSN-gala

De voltallige redactie, genomineerden en de stralende Linda van Exter-Wright op het JWSN-gala 2012. Met dank aan Ellen van Exter voor de foto.

Het was weer een avond die in de boeken mag worden bijgeschreven onder het lemma ‘gezellig’: de jaarlijkse uireiking van de Jan Willem Schulte Nordholt-award, die afgelopen maandag plaatsvond in café P96 aan de Amsterdamse Prinsengracht. Het winnende essay van Linda Exter-Wright (“Nee, hij had moeten winnen! Echt? ECHT?”) zal worden afgedrukt in het aprilnummer van Eindeloos.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Nieuws

Na het zoet, nu het zuur

De zwarte canon van de Nederlandse geschiedenis 

Hugo van Doornum – De vaderlandse geschiedenis had een moment van glorie in 2006. Balkenende sprak over ‘de VOC-mentaliteit’, Marijnissen en Verhagen dienden een motie in voor het Nationaal Historisch Museum en de commissie Van Oostrom presenteerde de historische canon, als een ‘uiting van onze culturele identiteit’. Toen Maxima een jaar later de Nederlandse identiteit in z’n geheel als non-idee bestempelde, was de geest helemaal uit de fles. Wat was ‘onze’ Nederlandse geschiedenis?

Een zwarte Canon.

Een zwarte Canon.

Na eindeloos gesoebat over deze vraag onder zowel politici als historici zijn de plannen voor een NHM definitief door de shredder gehaald. De canon van Nederland kent daarentegen meer succes en maakt sinds 2010 zelfs officieel deel uit van de ‘kerndoelen’ van het lager en middelbaar onderwijs. Als onmiskenbare reactie op die vermeende identiteitscrisis van de jaren 2000, is de canon vooral een Nederlandse zelf-felicitatie geworden; slechts de slavernij en Srebrenica zijn vervelende smetjes op onze fiere nationale historie. Historicus Chris van der Heijden pleit daarom deze week in de Groene Amsterdammer voor een zwarte canon: ‘een formele erkenning van de donkere bladzijden uit de vaderlandse geschiedenis.’    Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond

Nazi van de Maand: Seyss-Inquart

Ein treuer Diener seines Herrn: Arthur Seyss-Inquart

Thomas Smits – Het is 1961: de Duitser en Japanners hebben de oorlog gewonnen en de wereld verdeeld. Martin Bormann, die na de gedwongen opname van Hitler in een gesticht de leiding van het Derde Rijk heeft overgenomen, ligt op zijn sterfbed. De NSDAP en de SS voeren een bittere machtsstrijd. In de sombere ‘iffie-history’ The Man in the High Castle (1962) van de Amerikaanse auteur Phillip K. Dick – wiens dystopische boeken onder andere aan de basis staan van Blade Runner (1982) en Minority Report (2002) – is een bijrol weggelegd voor Arthur Seyss-Inquart: in het boek minister van Buitenlandse Zaken van het Derde Rijk en tijdens de oorlog de hoogste nazi in ‘de bezette Nederlandse gebieden’. Hoe komt onze nazi van de maand in een literaire SF-roman terecht?

Seyss-Inquart, of ‘Zes-en-een-kwart’ zoals de Nederlanders hem tijdens de oorlog noemen, wordt in 1892 als Artur Zajtich in het stadje Stonařov – in het huidige Tsjechië – geboren. In 1907 verhuist het gezin naar Wenen waar de vader van Zajtich zijn naam in het meer Duits klinkende Seyss-Inquart verandert. De slimme Arthur – tijdens de processen Neurenberg blijkt dat hij een IQ van 141 heeft – studeert rechten en wordt advocaat. Mede door zijn ervaringen in de Eerste Wereldoorlog sluit Seyss-Inquart zich begin jaren dertig aan bij de Oostenrijkse tak van de NSDAP.
Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, Profiel