De nazi van de maand

De occultist: Otto Rahn

Otto RahnThomas Smits – Het absolute kwaad heeft altijd een mystiek en occult randje. Misschien komt dit voort uit onze ‘judeo-christelijke traditie’ waarin het kwaad altijd verbonden is met de duivel, of oude heidense gebruiken. In verschillende populaire mythes over het duizendjarige rijk en haar vertegenwoordigers wordt de connectie tussen het nationaalsocialisme en het ‘pure’ en ‘heidense’ kwaad benadrukt. Deze verhalen hebben echter wel degelijk hun basis in de realiteit. Daarom deze week het verhaal van SS Obersturmführer Otto Rahn en zijn zoektocht naar de heilige graal.

Otto Rahn (1904-1939) is vanaf zijn vroege jeugd geobsedeerd door de heilige graal. Op de universiteit komt hij in aanraking met de ontdekkingen van de beroemde Duitse archeoloog Heinrich Schliemann, die in 1871 – na grondige bestudering van de Odyssee van Homerus – de overblijfselen van mythische stad Troje ontdekt. Rahn raakt overtuigd van het feit dat hij op eenzelfde manier de heilige graal moet kunnen vinden. Op basis van het dertiende-eeuwse boek Parzival komt Rahn tot de conclusie dat de graal beschermd werd door de als heidens bestempelde sekte van de Katharen. Tijdens de belegering van het Kathaarse kasteel Montsegur in de kruistocht van 1244 zou de heilige graal door drie ridders verborgen zijn in de Franse Pyreneeën.

Rahn is niet de enige Duitser die zich bezig houdt met de graal. In 1933 ontvangt hij een mysterieus telegram: de anonieme zender biedt hem één miljoen Reichsmark om zijn zoektocht naar de graal voort te zetten. De afzender vraagt Rahn om hem te ontmoeten op de Prinz Albrecht Strasse nummer 7 te Berlijn: het hoofdkwartier van de Gestapo.  De Mephistoles van Rahn blijkt niemand minder te zijn dan Heinrich Himmler.

In het zwarte uniform van de SS en met onbeperkte middelen keert Rahn terug naar Frankrijk. Zijn zoektocht blijkt echter vruchteloos. In zijn boek Luzifers Hofgesind, eine Reise zu den guten Geistern Europas vindt Rahn dan ook geen bewijzen voor het bestaan van de graal. In plaats daarvan maakt hij een mysterieuze reis door heel Europa op zoek naar ‘geesten van zijn heidense voorvaderen’. Himmler is zeer gecharmeerd van het boek en laat vijfduizend kopieën onder nazi-kopstukken verspreiden.

De koppeling tussen de nationaalsocialistische ideologie en occulte mythes spreekt sterk tot de verbeelding. In dit soort verhalen proberen de nazi’s allerlei mythische voorwerpen te gebruiken om Übermenschen te creëren: een heidens ras van supermensen dat de oorlog kan winnen. Het bekendste voorbeeld van een dergelijk verhaal zijn de twee Indiana Jones films Raiders of the lost Ark (1981) en The last crusade (1989). In deze films moet Indiana Jones de ark van het verbond en de heilige graal vinden voordat de nazi’s deze kunnen gebruiken voor het creëren van supersoldaten. Een koppeling tussen Noorse mythes en het nazisme komt voor in de Captain America-stripboeken en de pas verschenen verfilming hiervan: Captain America: The First Avenger (2011). In de film vindt de Red Skull, de nazi-antagonist van Captain America, een mysterieus artefact in een oude Noorse kerk. Dit blauwe blok bevat oneindige energie en de Red Skull gebruikt het om zijn ‘Hydra soldiers’ futuristische wapens te geven. In Hellboy (2004), van de briljante Spaanse regisseur Guillermo del Torro, roepen de nazi’s in de begindagen van de Tweede Wereldoorlog met behulp van ‘zwarte magie’ een demon op, die de zoon van de duivel blijkt te zijn.

Hoewel Rahn misschien de inspiratie van dit soort verhalen is, blijkt hij uiteindelijk zelf maar nauwelijks te geloven in het nazisme. Zo is hij verbolgen over het feit dat alleen de antisemitische passage uit Luzifer’s Hofgesind door andere ‘wetenschappers’ geciteerd wordt. Himmler lijkt ook al snel weer genoeg te krijgen van zijn wetenschappelijke protegé. Nadat Rahn in 1937 wordt betrapt op homoseksuele praktijken stuurt Himmler hem naar het concentratiekamp Dachau. Na een aantal weken in het kamp besluit Rahn om ‘ontslag’ te nemen uit de SS. Deze organisatie staat – helaas voor Rahn – niet bekend om zijn flexibele abeidsverhoudingen. Wanneer Rahn vermoedt dat Himmler de ‘hitmen’ van de SS op hem afgestuurd heeft besluit hij zelfmoord te plegen. In maart 1939 wordt Rahn gevonden op een besneeuwde berghelling in Tirol ‘met zijn blik naar de Heidense hemel’, zoals de dochter van een vriend van Rahn later zou verklaren. Rahn geloofde blijkbaar tot het eind van zijn leven in zijn eigen mythe, de mythe van het nazisme kon hij er niet bij hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s