The Fighter

De nieuwste toevoeging aan een lange reeks vechtfilms in de filmgeschiedenis: boksfilm of familieportret?

Nathalie Maciesza – Grote, sterke mannen die in de ring staan, vechtend voor een grote prijs, maar vooral voor een beter leven: dat is de formule van een klassieke vechtfilm sinds het begin der cinematijden. Die traditie begon ooit, lang geleden, met ‘City Lights’ van Charlie Chaplin. Niet bepaald een film over een grote, sterke man, maar een zwerver die door middel van een boksgevecht een kans probeert te maken op het hart van zijn liefje. Deze film heeft ons echter  naar mijn mening de mooiste vechtscène in de geschiedenis opgeleverd en als voorbeeld gediend  voor vele boksfilms die erop zijn gevolgd.

De grote klassieker der boksfilms moet zonder twijfel ‘Rocky’ met Sylvester Stallone zijn, hoewel de grote successen ‘Fight Club’ en ‘Million Dollar Baby’ verser in het geheugen staan. Met ‘Fight Club’ zette regisseur David Fincher ons op meesterlijke wijze op het verkeerde been. Een film over een man (Edward Norton, in een geweldige rol) die de slaap niet kan vatten en zich beseft dat zijn leven geen inhoud heeft. Hij ontmoet Tyler Durden (Brad Pitt), een man met een bijzondere en vrije visie op het leven. Samen richten ze een ‘fight club’ op, waar gestresste zakenmannen al hun agressie eruit kunnen gooien en eindelijk iets kunnen voelen. Het effect wordt glorieus bereikt: wij als publiek voelen de bevrijding van de gevechten, begrijpen de levensvisie van Tyler en voelen de kritiek op de McDonald’s en Ikea-maatschappij van tegenwoordig. Maar de regisseur haalt een grap uit, want gedurende de tweede helft van de film komen we erachter dat niet alles is wat het lijkt. Tyler is niet de beloofde verlosser en het hoofdpersonage is niet zo bekeerd als wij denken. Deze film heeft het fenomeen ‘fight club’ met overweldigende overtuigingskracht op de kaart gezet en fysiek geweld als medicijn geintroduceert van de moderne verstomming en paranoia.

Lees verder “The Fighter”

Advertenties

Een strafbare ontkenning der geschiedenis

Het strafrecht als wapen tegen het Holocaustrevisionisme

Stephanie Blom – Zo nu en dan verschijnt in de media een bericht dat er tegen deze of gene aangifte gedaan wordt wegens het ontkennen van de Holocaust. Zo werd op 14 maart jongstleden bekend dat zowel het Meldpunt Discriminatie Internet als het Centrum voor Informatie en Documentatie Israël aangifte doen tegen voormalig advocaat Jeroen de K. wegens antisemitisme en het ontkennen van de Holocaust.

Volgens het MDI is De K. de grootste propageerder van jodenhaat op Nederlandse websites. Nu werd de voormalig raadsman in 2007 al veroordeeld voor het stalken van toenmalig minister-president Jan Peter Balkenende, dus dat de man niet de leukste figuur is moge duidelijk zijn. Over het feit dat het ontkennen van de Holocaust een belachelijke en moreel verwerpelijke exercitie is, zullen velen het eens zijn. Of een revisionistische kijk op de Shoah een strafbaar feit is daarentegen, zijn de meningen verdeeld.

Lees verder “Een strafbare ontkenning der geschiedenis”

Glamour en vermaning op Jan Willem Schulte Nordholt-gala

Van één onzer redacteuren – De prijsuitreiking voor de meest veelbelovende schrijver onder eerstejaarsstudenten was ook dit jaar een eclatant succes. De Jan Willem Schulte Nordholtprijs is in de afgelopen jaren uitgegroeid tot een felbegeerde award, en het zelfbenoemde ‘Oscargala van de opleiding geschiedenis’, georganiseerd door Eindeloos, was dan ook weer een spetterend event– zoals dat in feestelijke kringen (en Amerika) ook wel heet.

Niet alleen waren alle negen genomineerden mét aanhang, en vanzelfsprekend geheel in een studentikoos tenue de ville met hier en daar uitschieters naar black tie, naar het voor de gelegenheid geheel omgebouwde Café P69 gekomen. Ook de redactie van Eindeloos én Redactieraad-voorzitter en godfather van de redactie Jouke Turpijn zetten de avond luister bij. De glinstering van de vele glazen prosecco en de glitterjurk van ceremoniemeesteres Clara van de Wiel zouden bijna doen vergeten dat het hier toch een traditioneel intellectueel hoogstaande avond betrof, maar gelukkig stelde het programma niet teleur.

Lees verder “Glamour en vermaning op Jan Willem Schulte Nordholt-gala”

De Nazi van de maand

Je had ze in alle soorten en maten. Eindeloos licht elke maand een nieuwe nazi uit, met deze maand: ‘de prototype nazi’!

Reinhardt Heydrich
Reinhardt Heydrich

Thomas Smits – Toen na de Tweede Wereldoorlog duidelijk werd welke verschrikkelijke misdaden waren begaan door het Derde Rijk begonnen historici, gedragswetenschappers en psychologen al snel met speculeren over het karakter van de daders. Wat voor mensen waren hiertoe in staat geweest? De zogenaamde Taterforschung werd een belangrijk onderdeel van het historische onderzoek naar het Derde Rijk.

In de jaren vijftig werden de misdadigers van het Naziregime vooral gezien als gevaarlijke psychopaten die aan verschillende soorten geestesziekten leden. In de jaren zestig veranderde dit beeld. Onder invloed van het proces tegen Adolf Eichmann in Jeruzalem kwam de gedachte op dat de Holocaust in directe verbinding te stellen zou zijn met de moderniteit. Daders werden in deze visie gezien als ‘robots’, die alleen kunnen functioneren in hoog bureaucratische samenlevingen – zo verscheen er in Elseviers Weekblad een artikel met de naam ‘Robot Eichmann’. In het huidige onderzoek is er weer meer aandacht voor de persoonlijke beweegredenen van daders. Een reden voor Eindeloos om een aantal van hen onder te loep te nemen. Deze maand: Reynhard Heidrich, ‘het blonde beest’.

Lees verder “De Nazi van de maand”

‘Hij gooit nooit iets weg’

 

 

 

Arnon Grunberg

 

 

Archief Arnon Grunberg met passend ceremonieel overgedragen aan UvA

Bob van Toor – Er is weer een stukje Nederlands erfgoed veilig gesteld met de overdracht van zestien verhuisdozen vol papier van Arnon Grunberg aan Bijzondere Collecties. Eindeloos was vanzelfsprekend ter plaatse.

Een twintigtal mensen was op de bijeenkomst in het sjieke café van Bijzondere Collecties af gekomen. Links en rechts werd gespeculeerd of de schrijver, die bijna alle aanwezigen als de rechtmatige opvolger van de Grote Drie beschouwden, ook zou komen, maar een levensgroot portret dat geprojecteerd werd boven het spreekgestoelte verraadde al een beetje dat dit niet zo zou zijn. Ook gespreksleider Hans Renders, hoogleraar boekwetenschap was verhinderd, in zijn plaats leidde Steph Scholten, directeur van Bijzondere Collecties, de bijeenkomst.

Lees verder “‘Hij gooit nooit iets weg’”