Einde WOI 3-10-2010

Joris Belgers – De Eerste Wereldoorlog is eindelijk afgelopen! Ten minste, die tussen Frankrijk en Duitsland dan. Zondag 3 oktober werd niet alleen de twintigste verjaardag van de Duitse eenwording gevierd, de Bondsrepubliek kon deze heugelijke dag nog ietwat opleuken met het nieuws dat alle herstelbetalingen aan schuldeiser Frankrijk zouden zijn afbetaald.


Dat één en ander nog niet was afgehandeld werd onlangs ontdekt door het Duitse dagblad Die Welt. Zondag jongstleden verstreek met de twintigste verjaardag van de Bondsrepubliek de laatste betalingstermijn van 69,9 miljoen euro aan ‘Londoner Schuldabkommen’, zoals het in de begroting van vereffende buitenlandschulden stond opgetekend. De herstelbetalingen waren het gevolg van artikel 231 in het verdrag van Versailles dat na de Eerste Wereldoorlog werd gesloten. Dit artikel wees Duitsland aan als de enige schuldige van de catastrofe die de 20ste eeuw inleidde. Duitsland werd, vooral onder invloed van de germanofobie van de Franse premier Georges Clemenceau, veroordeeld tot het betalen van 152 miljoen goudmark aan Frankrijk.

Adolf Hitler zou echter Adolf Hitler niet zijn geweest als hij het hier bij zou laten zitten. De herstelbetalingen werden als een grove belediging ervaren en het trotse Duitse volk weigerde haar betalingsafspraken na te komen. Niet dat ze dat hadden überhaupt hadden gekund. Nadat de herstelbetalingen in het licht van de financiële crisis in de jaren dertig al enigszins waren opgeschort, werden de betalingen aan Frankrijk na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog helemaal gestaakt. Hierna werden ze echter weer hervat, maar tot 1952 gold dat de betalingen alleen zouden plaatsvinden als Duitsland weer herenigd zou zijn. In 1952 ging de Bondsrepubliek weer over tot de betalingen, die tegen 1980 waren opgelopen tot omgerekend zo’n 670 miljoen euro. Tussen 1945 en 1952 resteerde nog een luttele 125 miljoen euro, een bedrag dat vanaf 1996 weer stilletjes werd uitgekeerd aan Frankrijk.

Echter – de waardepapieren die de houder recht gaven op deze niet onaanzienlijk geldbedragen, werden gedurende de jaren tachtig in Frankrijk als historische curiositeiten verkocht. Weinig mensen hielden er rekening mee dat beide Duitslanden ooit nog één zouden worden, en dat, wanneer dat toch zou gebeuren, het Finanzministerium de betalingsregelingen volgens het dictaat van Versailles in ere zou herstellen. Dit gebeurde dus wel. Alleen niet ten profijt van de Franse staatskas maar van een aantal slimme private investeerders. Duitsland zegt nu zo’n 90% van de schuldeisers te hebben achterhaald, en sluit met de twintigjarige viering van de Duitse Wiedervereinigung definitief het kasboekje van de Eerste Wereldoorlog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s