Maandelijks archief: april 2010

Mieke Aerts over gender, SF en de SGP

Dieuwertje de Graaff en Maria Veder – Na enig heen en weer gemail lukt het Eindeloos een plekje in de agenda van Dr. Mieke Aerts te veroveren. Ze heeft het druk. Sinds februari 2009 mag Mieke Aerts zich namelijk bijzonder hoogleraar Politieke Geschiedenis van Gender in Nederland (de Wilhelmina Drucker Leerstoel) aan de faculteit der Geesteswetenschappen van de UvA noemen. Het is sindsdien aan haar om ‘gender’ als theoretisch kader binnen de geesteswetenschappen nieuw leven in de blazen.

Lees verder

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Anna in Siberië, het is deel 3!

Irkoetsk, van verleden tot heden


Anna van der Tas – Zoals iedere maand zal ik mijn verhaal over mijn studie in Siberië beginnen met de lokale weersomstandigheden. Alles is plotseling omgeslagen, het ‘Parijs van Siberië’ zou momenteel eerder het ‘Venetië van Siberië’ genoemd kunnen worden. Vanaf heden verklaar ik Irkoetsk tot drijvende stad. Het oversteken van de straat is een groots avontuur geworden: door de smeltende sneeuw staat alles blank. Natte voeten gegarandeerd.

Het ‘Parijs van Siberië’. Opvallende vergelijking wellicht, maar Irkoetsk staat toch echt te boek onder deze naam. Enige tijd geleden moest ik met mijn klas een presentatie (alles in het Russisch uiteraard) houden over de lokale stadsgeschiedenis. Reden voor deze speciale aangelegenheid was het feit dat Irkoetsk komend jaar haar 350e verjaardag viert. Driehonderdvijftig jaar, dat betekent naast een jubileum tevens een gelddonatie vanuit Moskou. De regering stelt dit jaar een pot samen om de historische stad te renoveren en nieuwe initiatieven van de grond te krijgen. Historisch Irkoetsk is tegenwoordig datgene dat het stadsaanzicht zowel siert als ontsiert. Het is de grote hoofdstraat met de oude Victoriaanse pakhuizen maar het zijn ook de vervallen houten huizen zonder stromend water of elektriciteit, het overduidelijke teken van armoede in de regio doch tegelijkertijd de kern van haar geschiedenis.

Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Een decennium Bologna

reactie op open brief van Erasmusstudent Maarten Goethals

In het vorige nummer van Eindeloos schreef Erasmusstudent Maarten Goethals een open brief aan de decaan, José van Dijck om te laten weten tegen welke problemen uitwisselingsstudenten in Amsterdam zoal aanlopen. In dit nummer geeft de decaan antwoord.

De Faculteit der Geesteswetenschappen heeft in 2002/2003 als een van de eersten de bachelor-masterstructuur omarmd, het uniforme studiepuntensysteem (ECTS) ingevoerd en serieus werk gemaakt van het Engelstalig onderwijs. Niet alleen omdat wij de Bologna-verklaring wilden nakomen, maar omdat we serieus werk wilden maken van internationalisering. Dit jaar biedt de FGw 24 internationale masterprogramma’s, zijn er 120 buitenlandse studenten en 150 uitwisselingsstudenten en vele buitenlandse (gast)onderzoekers. Met recht mag de FGw zich een internationale faculteit noemen.

De voortvarendheid waarmee de FGw internationalisering heeft aangepakt, betekent nog niet dat dit proces zonder problemen verloopt. De brief van Maarten Goethals maakt dat pijnlijk duidelijk. Dat studenten in een buitenland tegen praktische hobbels aanlopen in het dagelijks leven, ligt voor de hand. Zij hebben het allemaal in elk buitenland lastig, ook zelfs Belgische studenten in Nederland. Elk land kent zijn eigen zeden en gewoonten die hun weerklank vinden in het dagelijks leven. Naast de typisch Amsterdamse valkuilen – zoals het kamertekort en de spreiding van UvA-gebouwen door de stad – zijn er ook nog de eigenaardigheden van een faculteit waar je als buitenlandse student tegenaan loopt, zoals het inschrijfsysteem voor vakken. Toen ik zelf als student naar de University of California (San Diego) trok, bleek het eerste semester vol met dit soort hobbels, en ik vond het een sport om via de eigenaardigheden van een universitair de ware (aardige) Amerikaanse volksaard te ontdekken.

Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

DAAD-docente Nicole Colin over engagement, mentaliteit en economisering

‘Toegankelijkheid van de universiteit leidt tot een bepaalde nivellering’

Thomas Smits en Clara van de Wiel – De opleiding Geschiedenis aan de UvA heeft al jaren een bijzondere verhouding met Duitsland. Naast de nauwe samenwerking met het Duitsland Instituut en de speciale masterrichting Duitslandstudies, is bovendien sinds een aantal jaren een zogenaamde DAAD Fach-lektor actief in het daadwerkelijke onderwijs. De DAAD (Deutscher Akademischer Austauch Dienst) leent hiermee een academische docent uit aan een buitenlandse universiteit om onderwijs over Duitsland te stimuleren en te verdiepen. Sinds september 2009 is dit dr. Nicole Colin, die reeds aan Duitse en Franse universiteiten actief was en nu voor drie jaar de genoemde functie in Amsterdam zal vervullen. Eindeloos vroeg haar de landen te vergelijken: is het met academisch klimaat Nederland werkelijk zo belabberd gesteld als wij allen denken?

In Nederland is de laatste tijd veel discussie over het, ten slechte, veranderde academische klimaat. Het verwijt dat de universiteit steeds meer op het HBO gaat lijken is vaak te horen. Hoe is de situatie in de landen waar u ook heeft lesgegeven?

In Duitsland hoor je ook veel mensen zeggen dat de universiteit steeds meer op de Hochschulen begint te lijken en er sprake is van een zogenaamde Fachhochschulisierung Ik denk dat het vooral te maken heeft met een opvatting over de toegankelijkheid van het universitaire onderwijs: of de universiteit open moet staan voor zoveel mogelijk studenten, of alleen voor studenten met een bepaald niveau. Het is een wisselwerking. In het federale systeem van Duitsland heeft Beieren de beste eindexamenresultaten, maar aan de andere kant zijn er maar zeer weinig studenten die überhaupt een diploma dat universitair onderwijs mogelijk maakt behalen. In Frankrijk heeft men het doel om tachtig procent van alle scholieren een diploma dat toegang verschaft tot het universitair onderwijs te laten behalen. Dat is natuurlijk heel mooi, maar het niveau is daardoor wel veel lager. Toegankelijkheid van de universiteit, en eigenlijk geldt dit voor het hele onderwijssysteem, leidt vaak tot een bepaalde nivellering.

Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

In afwachting van lente, een nieuw geluid

Dag lezers van dit weblog!

Via deze -voor mij nog altijd onwennige- weg wil ik jullie graag mededelen dat morgen de nieuwe Eindeloos weer te vinden zal zijn op de gebruikelijke plaatsen!

Jubelende groet,

Bob

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Het Jan Willem Schulte Nordholt Gala – een verslag

Micha Mos – Sinds 2007 reikt Eindeloos de Jan Willem Schulte Nordholtprijs uit.  De JWSNHP, zoals intimi het kleinood inmiddels aanduiden, is een aanmoedigingsprijs die de best geschreven essay voor Academische Vaardigheden 2 beloont. Omdat de prijs op 30 maart 2010 voor de derde keer werd uitgereikt, was besloten om een feestelijk tintje te geven aan de uitreiking.

Het feestelijke tintje werd verzorgd door een publiek bestaande uit een afvaardiging van de nieuwe redactieraad, namelijk Wyger Velema en Jouke Turpijn, de eerste winnares van de JWSNHP, namelijk Lisa Kattenberg (inmiddels tevens Skript Scriptieprijslaureaat) en de voltallige Eindeloosredactie. Dit bonte gezelschap had zich verzameld in café P96 aan de Prinsengracht, om de fine fleur van eerstejaars studenten Geschiedenis en Kunstgeschiedenis met eigen ogen te mogen bewonderen.

Dit (grotendeels aanwezige) gezelschap bestond uit Juliëtte van den Hil, Boudewijn Kerkwijk, Nienke Fleuren, Etta van Sprang, Roos Klaasman en Walther Geerts. De organisatie had als Master of Ceremonies Bob van Toor (tevens hoofdredacteur van Eindeloos) weten te strikken. Deze combineerde op vloeiende wijze en gekleed in een blits blauw kostuum inhoud en taalgebruik op een wijze die de Jan Willem Schulte Nordholtprijs alle eer aandeed. Een korte geschiedenis van Jan Willem Schulte Nordholt, de naar hem vernoemde prijs en een opsomming van de deugden van de genomineerden ging vooraf aan de uitreiking van deze Oscar van de Geschiedschrijving.

De deugden van Juliëtte van den Hil bleken uiteindelijk de hoogst geprezene. Het juryrapport loofde haar structuur en opbouw, maar ook haar woordkeus, sterke interpretatie van de stof en goede conclusie. Daarnaast, aldus de jury ‘slaagt zij erin verschillende stijlfiguren toe te passen zonder wollig te worden’, een kwalificatie die zeker bij de meer getalenteerde schrijvers nogal eens onderschat wordt.

Na uitreiking van een stapel boeken aan de kersverse prijswinnaar, zorgden de oude Eindeloosredacteuren, de nieuwe redactieraad en de verzameling jong talent voor reuring zoals de Prinsengracht die in tijden niet had gezien. Het is met een herinnering van deze gezellige avond en de bewezen talenten in het achterhoofd, dat Eindeloos de hoop en verwachting uitspreekt van al deze jonge schrijvers, en Juliëtte van den Hil in het bijzonder, nog veel to mogen vernemen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized