plezier met 884

Wereldverbeteren met Micha Mos

Door Micha Mos – Het was een koude vrijdag in december, en op het Spui in Amsterdam werd de studentenbeweging ten grave gedragen. Dat is hoe een cynicus het afgelopen studentenprotest tegen universitaire vernieuwingen kort zou samenvatten. Voor cynici is hier geen plaats. Oscar Wilde zei immers al: ‘What is a cynic? A man who knows the price of everything and the value of nothing.’ (1.) Wat nu dan ook volgt, is een eerlijk, frank, vrij, lief en knuffelbaar verslag van een prachtige middag in het centrum van Amsterdam, het Venetië van het Noorden.

Vanwege de op handen zijnde invoering van de nieuwe semesterindeling (het infame ‘8-8-4’), waren van heinde en verre studenten en docenten opgetrommeld en voor het Maagdenhuis lieten de begaafde oratoren van de FSR en de ASVA weten dat het goed was dat zij waren gekomen: vooral Dave ‘euh’ van den Pol(2.) wist zijn gehoor in vuur en vlam te zetten. Dat gehoor bestond uit ongeveer vijfentwintig leden van het docentencorps (een hele mooie opkomst) en ongeveer vijfentwintig leden van de studentenapparaat (een hoeveelheid mensen waar een cynicus hele nare dingen over zou kunnen zeggen).

Nadat het betoog van de FSR en de ASVA was afgelopen, werd er een petitie met handtekeningen van docenten aangeboden aan een woordvoerder van het College van Bestuur. Hier was een woordvoerder (die van zijn ouders de ongelukkige naam Bertje Slangtong had meegekregen) voor ingezet om twee redenen: ten eerste bleek Karel van der Toorn op vakantie naar Israël – boze tongen fluisterden dat hij daar de haalbaarheid van het oprichten van een wetenschappelijk bureau voor de PVV aan het onderzoeken was. Ten tweede zijn woordvoerders getraind om te liegen, en daarmee ideale mensen om petities en dergelijke van verbolgen actiegroepen in ontvangst te nemen.

Deze prachtige overdracht was al een climax op zich, maar het protestbestuur voerde de hongerige meute nog verder. Er was een hoorcollege in de CREA-theaterzaal belegd, om er voor te zorgen dat de rebelse elementen van de studentenpopulatie niet zouden overgaan tot het bezetten van het Maagdenhuis. De FSR had immers van tevoren besloten dat dit een te grote stap zou zijn, net zoals zij van tevoren het uitmuntende protestlied ‘ACHT-ACHT-VIER [pauze] NIET-HIER’ had gecomponeerd.

De facultaire studentenraad zit dan ook gevangen tussen twee vuren. De decaan van de FGw, José van Dijck, heeft het 884-systeem door de strot geduwd gekregen, maar heeft geen zin om haar baan op het spel te zetten voor een herinrichting van het semester. De CSR zou dus het aangewezen orgaan zijn om een krachtig protest te organiseren vanuit de gehele universiteit, maar daar is men er niet over uit of het 884-systeem wel een verslechtering zou betekenen. Bovendien was deze raad al van zins om op maandag 1 februari het Binnengasthuisterrein te bezetten als protest tegen het afschaffen van de studiefinanciering. Een bezetting kort daarvoor vanwege het 884-systeem zou de beide protesten devalueren, aldus de CSR. (3.)

De afloop van het protest was dus dat een bijzonder kleine afvaardiging van reeds van tevoren gedemotiveerde studenten werd afgepoeierd door Slangtong (zie foto). Jouke Turpijn sprak later de studenten toe, waarbij hij Dymph van den Boom ‘een loos secreet’ noemde als komische woordspeling op ‘een loze kreet’ – de actiegroep die in 1969 werd opgericht en het Maagdenhuis bezette. De actiebereidheid leek op dat moment van de verzamelde studenten af te druipen, maar ook in het CREA-zaaltje gebeurde er uiteindelijk niets, op het uitwisselen van e-mailadressen en de belofte contact te houden na. De vakantiesfeer die daardoor ontstond was tekenend voor het gehele protest: iedereen wist op dat moment al dat er niets zou gebeuren, maar we voelden ons er toch even goed door. Over een paar weken wordt 884 waarschijnlijk aangenomen, maar niemand hoeft aan zijn kleinkinderen later de aantekening op het strafblad voor de bezetting van het Maagdenhuis te verklaren.

1. Dit moet haast wel ergens op wikiquote te vinden zijn.
2. De voorzitter van de ASVA. Zoals in Nigeria iedere tien jaar het presidentschap wordt doorgegeven door een noorderling aan een zuiderling en vice versa, heeft de ASVA dit jaar haar voorzitterschap aan een Hbo-student verpand. Een heerlijke beslissing!
3. Deze informatie werd mij allemaal ingefluisterd door een bijzonder helder kwetterend vogeltje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s