Maandelijks archief: maart 2010

Middeleeuwse geschiedvervalsing met goud en edelstenen

Kick ging naar een N.A.G.K.S. lezing, en vond het leuk.

Kick Hommes – ‘N. A. G. K. S.’ het weblog van een zestal Amsterdamse studenten kunstgeschiedenis, organiseert deze maand een serie voorjaarslezingen. In het kader van deze reeks gaven docenten Wendelien van Welie en Jitske Jasperse op 17 februari een dubbellezing. Beide kunsthistorici betraden het vruchtbare grensgebied tussen geschiedenis en kunstgeschiedenis in hun onderzoek naar manipulatie met goud en edelstenen door de eeuwen heen.

In de lezing behandelden Van Welie-Vink en Jasperse ieder een case study van manipulatie met, en manipulatie van de geschiedenis van goud en edelstenen. Door een opvallend nadrukkelijke historische invalshoek wisten zij de -toch al vage- scheidslijn tussen de twee disciplines te overbruggen.

Nadat drie verschillende laptops niet bleken te werken, en Van Welie-Vink met vouwfiets en een blos op de wangen het Bungehuis was binnengestormd kon de lezing aanvangen. Het grote enthousiasme van de sprekers maakte meteen veel goed. De gemoedelijke sfeer tijdens de goedbezochte lezing vloeide ongetwijfeld deels voort uit het vrijblijvende karakter van de lezingenreeks, waarin docenten worden uitgenodigd te vertellen over hun ‘recente onderzoek, net gepubliceerd werk óf gewoon, heel simpel, favoriete kunstenaar’, aldus aankondiging op de website.

Lees verder

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Triumph des Willens

Leni Riefenstahl (1902 – 2003) was een Duitse filmmaakster en fotografe die haar roem voornamelijk  te danken had aan haar films  Triumph des Willens en Olympia, beide bombastische  en propagandistische documentaires over het Derde Rijk. Hoewel verguisd om hun ideologische insteek werden de documentaires na de oorlog wel gewaardeerd om hun filmische kwaliteiten. Hierbij moet opgemerkt worden dat Triumph des Willens voor een groot deel ook de verdienste was van Albert Speer, Hitler’s eigen huisarchitect, die het draaiboek voor de film heeft geschreven.

Als Riefenstahl na de oorlog na een aantal processen wordt vrijgesproken houdt ze zich een tijdje wijselijk op de achtergrond, om in de jaren zestig haar carrière als fotografe weer op te pakken, zo maakt onder andere fotoreportages in Soedan. ondanks haar medewerking aan het Naziregime lijkt de publieke opinie rond haar persoon aan het einde van haar leven veranderd te zijn. Er worden verschillende biografieën over haar geschreven en er komen exposities met haar werk. Ook zet Times Magazine haar in de tot 100 van belangrijkste kunstenaars van de Twintigste eeuw.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder webredactie

Wyger Velema over hoogleraarschap, studenten en toekomstplannen

‘Met die vier lettertjes voor je naam luisteren mensen iets beter naar je’

Maria  Veder – Wyger Velema mag zich sinds kort bijzonder hoogleraar Geschiedtheorie en geschiedenis van de geschiedschrijving noemen. Sinds zijn promotie bij professor John Pocock in de Verenigde Staten op Nederlandse politieke theorieën in de achttiende eeuw, heeft Velema (1955) zijn onderzoek op dit gebied voortgezet in eigen land. Na Enlightenment and Conservatism in the Dutch Republic: The Political Thought of Elie Luzac (1721-1796) en Republicans: Essays on Eighteenth-Century Dutch Political Thought vormde zijn oratie eind vorig jaar, over het gebruik van de klassieke oudheid door Nederlandse politici in de achttiende eeuw, een mooi vervolg zowel als een nieuwe basis voor zijn onderwijs als hoogleraar. Want het is juist het lesgeven dat Velema, maar vooral ook zijn studenten, zeer waarderen.

Wyger Velema heeft zijn kamer op de zevende verdieping van het P.C. Hoofthuis.  Zijn uitzicht bestaat uit de bovenste verdiepingen van de Magna Plaza, met in één van de ramen een mannelijke paspop. ‘Die staat er al een tijdje’ vertelt Velema, ‘vroeger was daar nog een hotel, toen was het pas echt lachen’.

Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder interview

Open brief aan de decaan van Geesteswetenschappen

‘Laat Bologna geen maat voor niets zijn’

Maarten Goethals – Toen in 1999 alle Europese Ministers van Onderwijs, onder wie Loek Hermans voor Nederland, de Bologna-verklaringen ondertekenden, engageerden de 31 kabinetten zich voor een spoedige eenmaking van een Europese onderwijsruimte. Meer dan een decennium later lijken sommige faculteiten de boodschap nog steeds niet te hebben begrepen. In een open brief aan de decaan van Geesteswetenschappen, José van Dijck, vraagt Maarten Goethals zich af waarom hij als Vlaamse uitwisselingsstudent Geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam als ‘tweederangsstudent’ wordt behandeld.

Geachte Mevrouw van Dijck

Beste Decaan

Wij hebben elkaar nog niet gesproken, en ik ken uw gezicht alleen maar van foto’s verspreid op het internet, zoals uw identiteitsplaatje op de site van de universiteit. U ziet er mij een vriendelijke en integere dame uit, met een eeuwig stralende glimlach. Maar dat terzijde. In deze open brief wil ik met u van gedachten wisselen, meer bepaald over de Bolognahervormingen in het hoger onderwijs en over het engagement van uw faculteit in dit project.

Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder opinie

plezier met 884

Wereldverbeteren met Micha Mos

Door Micha Mos – Het was een koude vrijdag in december, en op het Spui in Amsterdam werd de studentenbeweging ten grave gedragen. Dat is hoe een cynicus het afgelopen studentenprotest tegen universitaire vernieuwingen kort zou samenvatten. Voor cynici is hier geen plaats. Oscar Wilde zei immers al: ‘What is a cynic? A man who knows the price of everything and the value of nothing.’ (1.) Wat nu dan ook volgt, is een eerlijk, frank, vrij, lief en knuffelbaar verslag van een prachtige middag in het centrum van Amsterdam, het Venetië van het Noorden.

Vanwege de op handen zijnde invoering van de nieuwe semesterindeling (het infame ‘8-8-4’), waren van heinde en verre studenten en docenten opgetrommeld en voor het Maagdenhuis lieten de begaafde oratoren van de FSR en de ASVA weten dat het goed was dat zij waren gekomen: vooral Dave ‘euh’ van den Pol(2.) wist zijn gehoor in vuur en vlam te zetten. Dat gehoor bestond uit ongeveer vijfentwintig leden van het docentencorps (een hele mooie opkomst) en ongeveer vijfentwintig leden van de studentenapparaat (een hoeveelheid mensen waar een cynicus hele nare dingen over zou kunnen zeggen).

Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder opinie

Verwende kwasten in luilekkerland

Waarom studenten inderdaad aangeleerd lui zijn

Clara van de Wiel – De maand januari leent zich altijd goed voor de nodige reflectie. Naast de lijstjes met af te werken goede voornemens zorgt ook de afwezigheid van colleges voor een harde confrontatie met het gebrek aan zelfdiscipline. Voor Ewald Engelen een geschikt moment die discipline eens stevig aan de kaak te stellen. Zijn stelling in De Groene Amsterdammer van 7 januari is helder: de gemiddelde student is lui.

Wellicht was het die frisse januariwind, maar de grootste schok was voor mij dat ik het moeilijk met hem oneens kon zijn. Ligt het inderdaad gewoon aan een gebrek aan arbeidsethos dat een groot deel van de studenten de studie niet binnen vier jaar afrondt en dus onterecht tonnen aan belastinggeld opgebruikt? Wordt het inderdaad hoog tijd tijdens de hevige discussie over onderwijsfinanciering de hand in eigen boezem te steken? En hoe zit het met de luiheid van de geschiedenisstudent?
Als ik om me heen kijk neig ik inderdaad naar de conclusie dat de typering ‘lui’ niet geheel misplaatst is. Wanneer voor het halen van een normaal aantal van dertig studiepunten vaak welgeteld vijf contacturen per week op het rooster staan, kan van een druk studiebestaan moeilijk sprake zijn. Zelfs als je daarvoor een flink pak literatuur moet voorbereiden: de voorgeschreven veertig uur wekelijkse studie wordt zelden tot nooit gehaald. Bovendien besluit menigeen aan het eind van een semester, wanneer er inderdaad ineens een iets drukkere tijd aanbreekt, alsnog een vak te laten vallen, waardoor zelfs die dertig punten zelden worden behaald. Dertig procent van de studenten ‘dropt’ bovendien helemaal ‘out’. Engelen constateert daarbij terecht, en dit is een nog kwalijkere zaak, dat veel studenten er in de werkgroepen als een zoutzak bijzitten en er maar weinig sprake is van de gewenste interactie. Niet zelden moet de docent een antwoord er werkelijk uittrekken en een discussie komt uiterst moeilijk of helemaal niet op gang. Wanneer zelfs die uren dat er gestudeerd wordt, dit met zo’n minimale inspanning wordt gedaan mag Engelen zich terecht afvragen waarom de overheid zoveel geld in het hoger onderwijs pompt.

Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Een welkomswoord

Dames en heren! Met bijna ondraaglijke opwinding presenteer ik u, namens de redactie en al onze voorgangers, Eindeloos 2.0, on-line, op de interwebs! We zijn vanaf nu interactief en bevriendbaar; dus interacteer, en bevriend ons. Vanaf heden zullen met zekere regelmaat artikelen uit de nieuwe Eindeloos en andere gave zaken ge’post’ worden. Je kunt dit via www.facebook.nl (een profielen-site die ook erg de moeite waard is!) op de voet volgen. Verder zullen de oude archieven ook toegankelijk zijn vanaf dit ‘weblog’ (kortweg: blog) Als je lezen van het scherm erg vervelend vindt, kun je de artikelen natuurlijk ook uitprinten zodat je een soort zelfgemaakte Eindeloos hebt.

Veel digitaal leesplezier! Met gepaste trots verblijf ik, uw,

Bob van Toor

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized